De laatste tijd is er veel te doen over bedrijven en particulieren die fiscaal zich ‘op het randje’ begeven. Zo wordt massaal jacht gemaakt op zwartspaarders en heeft de Belastingdienst een speciale eenheid opgericht om de belastingzaken van de allerrijksten in Nederland in de gaten te houden.

De intensivering van fiscale controle houdt ook niet op bij de grens, internationaal zet men namelijk al langere tijd in op het opdoeken van fiscaal lucratieve ontwijkingconstructies. Daarbij blijven overheden en belastingdiensten niet buiten schot.

Zo zal u vast niet ontgaan zijn dat er onlangs commotie was rond Starbucks en de afspraken die met de Nederlandse Belastingdienst zijn gemaakt omtrent de belastingafdracht van het internationale concern. De Deense EU-commissaris Margrethe Vestager (Mededinging) vindt dat Nederland zich moet schamen voor de gemaakte afspraken. De afspraken die de Nederlandse fiscus met Starbucks heeft gemaakt, hebben volgens Vestager de lasten voor Starbucks kunstmatig verlaagd. Haar conclusie vindt ook in Nederland bijval, bijvoorbeeld bij Groen Links en de ontwikkelingsorganisatie Oxfam Novib.

De scheidslijn tussen belasting ontwijken (wettelijk toegestaan) en belasting ontduiken (wettelijk niet toegestaan) lijkt moreel steeds dunner te worden. Het lijkt erop dat het ‘tot het gaatje gaan’ om zo weinig mogelijk belasting te betalen maatschappelijk steeds minder wordt geaccepteerd. Toch lijkt de gemiddelde Starbucks niet echt bezig te zijn met de twijfelachtige belastingmoraal van het concern. Voornoemd voorval lijkt Starbucks qua populariteit niet te raken. En dat zien we meer, bijvoorbeeld bij bedrijven zoals Google en Apple. Maar dit wil niet zeggen dat dit zo blijft. Qua belastingmoraal lijkt er toch echt iets in de lucht te hangen. Belasting ontwijken kan moreel nog wel, maar hoe lang nog?  

Bron: Actuele artikelen